انواع پایگاه داده

با رشد روزافزون حجم داده‌ها، نیاز به ذخیره‌سازی و مدیریت کارآمد آنها بیش از پیش احساس می‌شود. پایگاه‌های داده ابزاری قدرتمند برای سازماندهی و مدیریت داده‌ها هستند. در این مقاله، به بررسی انواع مختلف پایگاه‌های داده می‌پردازیم و به این سوال پاسخ می‌دهیم که هر نوع پایگاه داده برای چه کاربردی مناسب است.

اهمیت انتخاب نوع مناسب پایگاه داده

انتخاب نوع مناسب پایگاه داده برای هر پروژه، نقشی کلیدی در عملکرد و کارایی آن پروژه دارد.

عوامل مختلفی در انتخاب نوع پایگاه داده دخیل هستند، از جمله:

  • حجم و نوع داده‌ها:
    • برخی از پایگاه‌های داده برای ذخیره‌سازی حجم عظیمی از داده‌ها، مانند پایگاه‌های داده NoSQL، مناسب هستند.
    • در حالی که برخی دیگر برای ذخیره‌سازی داده‌های ساختاریافته، مانند پایگاه‌های داده رابطه‌ای، بهینه‌سازی شده‌اند.
  • نحوه دسترسی به داده‌ها:
    • برخی از پایگاه‌های داده برای دسترسی سریع و بلادرنگ به داده‌ها، مانند پایگاه‌های داده کلید-مقدار، مناسب هستند.
    • در حالی که برخی دیگر برای تجزیه و تحلیل داده‌ها، مانند پایگاه‌های داده تحلیلی، بهینه‌سازی شده‌اند.
  • نیازهای امنیتی:
    • برخی از پایگاه‌های داده برای ذخیره‌سازی داده‌های حساس، مانند پایگاه‌های داده رمزنگاری‌شده، مناسب هستند.

انواع پایگاه داده

انواع مختلفی از پایگاه داده وجود دارد که در زیر به اختصار توضیح داده شده است.

  • پایگاه های داده سلسله مراتبی
  • پایگاه های داده شبکه
  • پایگاه های داده شی گرا
  • پایگاه های داده رابطه ای
  • پایگاه داده ابری
  • پایگاه داده متمرکز
  • پایگاه داده عملیاتی
  • پایگاه های داده NoSQL

 

پایگاه های داده سلسله مراتبی

پایگاه های داده سلسله مراتبی نوعی از پایگاه های داده هستند که داده ها را در ساختاری شبیه به درخت سازماندهی می کنند. در این ساختار، داده ها به صورت سلسله مراتبی و در قالب رکوردهای والد و فرزند دسته بندی می شوند.

مزایا:

  • ساختار ساده و قابل فهم: سلسله مراتب به طور طبیعی برای انسان قابل فهم است، بنابراین کار با این نوع پایگاه داده آسان است.
  • دسترسی سریع به داده ها: با توجه به ساختار منظم، می توان به سرعت به داده های مورد نظر دسترسی پیدا کرد.

معایب:

  • انعطاف پذیری کم: تغییر ساختار سلسله مراتبی دشوار است و ممکن است به بازسازی کل پایگاه داده نیاز داشته باشد.
  • مشکل در به روز رسانی داده ها: به روز رسانی داده ها در سطوح پایین سلسله مراتب می تواند به روز رسانی رکوردهای والد را نیز ضروری کند.

نمونه:

  • پایگاه داده سازمانی با اطلاعات کارمندان: در این پایگاه داده، می توان کارمندان را در سطوح مختلفی مانند مدیر، سرپرست و کارمند دسته بندی کرد.

محدودیت ها:

  • پایگاه های داده سلسله مراتبی برای مدل سازی روابط پیچیده بین داده ها مناسب نیستند.
  • افزودن و حذف داده ها در این نوع پایگاه داده می تواند دشوار باشد.
  • پایگاه های داده سلسله مراتبی برای ذخیره سازی حجم عظیمی از داده ها مناسب نیستند.

کاربرد:

  • پایگاه های داده سلسله مراتبی برای ذخیره سازی داده های با ساختار ثابت و روابط ساده بین داده ها مناسب هستند.
  • این نوع پایگاه داده برای سیستم هایی که به دسترسی سریع به داده ها نیاز دارند، مانند سیستم های نقطه فروش، مناسب هستند.

مثال:

  • یک سیستم کتابخانه ای می تواند از پایگاه داده سلسله مراتبی برای ذخیره اطلاعات مربوط به کتاب ها، مانند عنوان، نویسنده و موضوع استفاده کند.

پایگاه های داده سلسله مراتبی نوعی از پایگاه های داده هستند که مزایا و معایب خاص خود را دارند. این نوع پایگاه داده برای ذخیره سازی داده های با ساختار ثابت و روابط ساده بین داده ها مناسب هستند.

پایگاه های داده شبکه

پایگاه های داده شبکه نوعی از پایگاه های داده هستند که داده ها را در ساختاری شبیه به شبکه سازماندهی می کنند. در این ساختار، هر رکورد می تواند به چندین رکورد دیگر مرتبط باشد.

مزایا:

  • انعطاف پذیری بیشتر: به دلیل ساختار شبکه ای، می توان روابط پیچیده بین داده ها را به راحتی مدل سازی کرد.
  • توانایی نمایش روابط دو جهته: این نوع پایگاه داده می تواند به طور طبیعی روابط دو جهته بین داده ها را نمایش دهد.
  • زبان مدیریت پایگاه داده ساده: زبان مدیریت پایگاه داده برای این نوع پایگاه داده نسبتاً ساده است.

معایب:

  • پیچیدگی: ساختار شبکه ای می تواند پیچیده باشد و مدیریت آن دشوارتر از پایگاه های داده سلسله مراتبی باشد.
  • عدم توانایی در تغییر ساختار: تغییر ساختار پایگاه داده شبکه می تواند دشوار و زمان بر باشد.
  • وابستگی ساختاری: این نوع پایگاه داده به شدت به ساختار خود وابسته است،

نمونه:

  • پایگاه داده شبکه ای برای ذخیره اطلاعات مربوط به پروازها: در این پایگاه داده، می توان اطلاعات مربوط به پروازها، مانند مبدا، مقصد، تاریخ و زمان پرواز را به اطلاعات مربوط به مسافران، مانند نام، آدرس و شماره تلفن مرتبط کرد.

محدودیت ها:

  • پایگاه های داده شبکه برای ذخیره سازی حجم عظیمی از داده ها مناسب نیستند.
  • عملکرد پایگاه های داده شبکه می تواند کندتر از پایگاه های داده سلسله مراتبی باشد.

کاربرد:

  • پایگاه های داده شبکه برای ذخیره سازی داده های با ساختار پیچیده و روابط چندگانه بین داده ها مناسب هستند.
  • این نوع پایگاه داده برای سیستم هایی که نیاز به نمایش روابط دو جهته بین داده ها دارند، مانند سیستم های مدیریت پروژه، مناسب هستند.

مثال:

  • یک سیستم شبکه اجتماعی می تواند از پایگاه داده شبکه ای برای ذخیره اطلاعات مربوط به کاربران، مانند نام، دوستان و علایق آنها استفاده کند.

پایگاه های داده شبکه نوعی از پایگاه های داده هستند که مزایا و معایب خاص خود را دارند. این نوع پایگاه داده برای ذخیره سازی داده های با ساختار پیچیده و روابط چندگانه بین داده ها مناسب هستند.

پایگاه های داده شی گرا

پایگاه های داده شی گرا نوعی از پایگاه های داده هستند که بر اساس مفاهیم برنامه نویسی شی گرا طراحی شده اند. در این نوع پایگاه داده، داده ها به صورت اشیاء ذخیره می شوند.

مزایا:

  • انعطاف پذیری: این نوع پایگاه داده برای ذخیره سازی داده های پیچیده و ساختار نیافته مناسب است.
  • قابلیت استفاده مجدد: اشیاء را می توان در پایگاه های داده مختلف استفاده مجدد کرد.
  • به روز رسانی آسان: به روز رسانی داده ها در پایگاه های داده شی گرا آسان تر از پایگاه های داده سنتی است.

معایب:

  • پیچیدگی: پایگاه های داده شی گرا می توانند پیچیده تر از پایگاه های داده سنتی باشند.
  • عملکرد: عملکرد پایگاه های داده شی گرا می تواند کندتر از پایگاه های داده سنتی باشد.

نمونه:

  • پایگاه داده کتابخانه ای با اطلاعات مربوط به کتاب ها: در این پایگاه داده، می توان اطلاعات مربوط به کتاب ها، مانند عنوان، نویسنده و موضوع را به صورت اشیاء ذخیره کرد.

محدودیت ها:

  • پایگاه های داده شی گرا برای ذخیره سازی حجم عظیمی از داده ها مناسب نیستند.
  • پایگاه های داده شی گرا می توانند برای برنامه نویسان غیر شی گرا دشوار باشند.

کاربرد:

  • پایگاه های داده شی گرا برای ذخیره سازی داده های پیچیده و ساختار نیافته مناسب هستند.
  • این نوع پایگاه داده برای سیستم هایی که نیاز به به روز رسانی مکرر داده ها دارند، مانند سیستم های مدیریت محتوا، مناسب هستند.

مثال:

  • یک سیستم تجارت الکترونیک می تواند از پایگاه داده شی گرا برای ذخیره اطلاعات مربوط به محصولات، مانند نام، قیمت و توضیحات استفاده کند.

پایگاه های داده شی گرا نوعی از پایگاه های داده هستند که مزایا و معایب خاص خود را دارند. این نوع پایگاه داده برای ذخیره سازی داده های پیچیده و ساختار نیافته مناسب هستند.

پایگاه های داده رابطه ای

پایگاه های داده رابطه ای نوعی از پایگاه های داده هستند که داده ها را در قالب جداول ذخیره می کنند. هر جدول شامل ستون ها (ویژگی ها) و ردیف ها (داده های مربوط به یک موجودیت) است.

مزایا:

  • ساختار منظم و قابل فهم: جداول ساختاری ساده و قابل فهم دارند، به همین دلیل کار با پایگاه های داده رابطه ای آسان است.
  • پشتیبانی از پرس و جوهای پیچیده: زبان SQL که برای کار با پایگاه های داده رابطه ای استفاده می شود، از پرس و جوهای پیچیده پشتیبانی می کند.
  • مقیاس پذیری بالا: پایگاه های داده رابطه ای می توانند به راحتی مقیاس بندی شوند تا حجم عظیمی از داده ها را ذخیره کنند.

معایب:

  • مناسب برای ذخیره سازی داده های غیر ساختاریافته نیست: پایگاه های داده رابطه ای برای ذخیره سازی داده های ساختاریافته مانند اسناد JSON یا تصاویر مناسب نیستند.
  • پیچیدگی در طراحی: طراحی پایگاه داده رابطه ای بهینه می تواند پیچیده باشد.

نمونه:

  • پایگاه داده مشتریان یک فروشگاه: این پایگاه داده شامل اطلاعات مربوط به مشتریان، مانند نام، آدرس و شماره تلفن است.

محدودیت ها:

  • پایگاه های داده رابطه ای برای ذخیره سازی داده های با روابط پیچیده مناسب نیستند.
  • عملکرد پایگاه های داده رابطه ای می تواند برای پرس و جوهای پیچیده کند باشد.

کاربرد:

  • پایگاه های داده رابطه ای برای ذخیره سازی داده های ساختاریافته و با حجم بالا مناسب هستند.
  • این نوع پایگاه داده برای سیستم های نیاز به دسترسی سریع به داده ها، مانند سیستم های نقطه فروش، مناسب هستند.

مثال:

  • یک سیستم کتابخانه ای می تواند از پایگاه داده رابطه ای برای ذخیره اطلاعات مربوط به کتاب ها، مانند عنوان، نویسنده و موضوع استفاده کند.

پایگاه های داده رابطه ای رایج ترین نوع پایگاه داده هستند. آنها مزایا و معایب خاص خود را دارند، اما برای بسیاری از برنامه ها انتخاب مناسبی هستند.

پایگاه های داده ابری

پایگاه داده ابری نوعی پایگاه داده است که بر روی زیرساخت های ابری مانند Amazon Web Services (AWS) یا Google Cloud Platform (GCP) اجرا می شود. در این نوع پایگاه داده، مدیریت و نگهداری پایگاه داده توسط ارائه‌دهنده خدمات ابری انجام می‌شود و شما فقط به داده‌های خود دسترسی دارید.

مزایا:

  • مقیاس پذیری: پایگاه های داده ابری به راحتی مقیاس بندی می شوند تا حجم عظیمی از داده ها را ذخیره کنند.
  • قابلیت اطمینان: ارائه‌دهندگان خدمات ابری از زیرساخت های قوی و قابل اعتمادی برای ذخیره داده های شما استفاده می کنند.
  • امنیت: ارائه‌دهندگان خدمات ابری از اقدامات امنیتی قوی برای محافظت از داده های شما استفاده می کنند.
  • کاهش هزینه: شما فقط برای منابعی که استفاده می کنید هزینه می پردازید.

معایب:

  • کنترل کمتر: شما کنترل کمتری بر زیرساخت های پایگاه داده دارید.
  • وابستگی به ارائه‌دهنده خدمات: شما به ارائه‌دهنده خدمات ابری برای دسترسی به داده های خود وابسته هستید.
  • امنیت: اگر ارائه‌دهنده خدمات ابری شما هک شود، داده های شما ممکن است در معرض خطر قرار گیرند.

انواع پایگاه های داده ابری:

  • پایگاه های داده ابری رابطه ای: این نوع پایگاه داده از ساختار جدولی برای ذخیره داده ها استفاده می کند.
  • پایگاه های داده ابری NoSQL: این نوع پایگاه داده برای ذخیره سازی داده های غیر ساختاریافته مانند اسناد JSON یا تصاویر مناسب است.
  • پایگاه های داده ابری به عنوان یک سرویس (DBaaS): در این نوع پایگاه داده، ارائه‌دهنده خدمات ابری تمام وظایف مربوط به مدیریت و نگهداری پایگاه داده را انجام می دهد.

کاربرد:

  • پایگاه های داده ابری برای ذخیره سازی حجم عظیمی از داده ها مناسب هستند.
  • این نوع پایگاه داده برای سیستم هایی که نیاز به دسترسی سریع به داده ها دارند، مانند سیستم های نقطه فروش، مناسب هستند.
  • پایگاه های داده ابری برای سیستم هایی که نیاز به مقیاس بندی سریع دارند، مانند سیستم های تجارت الکترونیک، مناسب هستند.

مثال:

  • یک سیستم کتابخانه ای می تواند از پایگاه داده ابری برای ذخیره اطلاعات مربوط به کتاب ها، مانند عنوان، نویسنده و موضوع استفاده کند.

پایگاه های داده ابری مزایا و معایب خاص خود را دارند.

پایگاه داده متمرکز

پایگاه داده متمرکز نوعی پایگاه داده است که در یک مکان واحد ذخیره و مدیریت می شود. تمام داده ها در یک سرور یا سیستم ذخیره سازی متمرکز قرار دارند و کاربران از طریق شبکه به آن دسترسی دارند.

مزایا:

  • امنیت داده ها: از آنجا که تمام داده ها در یک مکان ذخیره می شوند، کنترل و مدیریت امنیت آنها آسان تر است.
  • افزونگی کاهش یافته: از آنجا که فقط یک نسخه از داده ها وجود دارد، نیاز به ذخیره سازی افزونه ای برای افزایش پایداری کمتر است.
  • ثبات: پایگاه های داده متمرکز به طور کلی پایدارتر از پایگاه های داده توزیع شده هستند زیرا احتمال بروز خطا در یک سیستم واحد کمتر است.

معایب:

  • اندازه: پایگاه های داده متمرکز می توانند بسیار بزرگ شوند، که می تواند زمان پاسخ و بازیابی را افزایش دهد.
  • قابلیت ارتقا: تغییر، حذف و به روز رسانی داده ها در پایگاه های داده متمرکز می تواند دشوارتر از پایگاه های داده توزیع شده باشد.
  • نقطه شکست واحد: اگر سرور یا سیستم ذخیره سازی مرکزی از کار بیفتد، کل پایگاه داده غیرقابل دسترس می شود.

کاربرد:

پایگاه های داده متمرکز برای طیف وسیعی از برنامه ها، از جمله موارد زیر، مناسب هستند:

  • برنامه های کوچک و متوسط: برای برنامه های کوچک و متوسط که به حجم زیادی از داده ها یا عملکرد بالا نیاز ندارند، پایگاه های داده متمرکز یک راه حل مقرون به صرفه و آسان برای مدیریت هستند.
  • برنامه هایی که نیاز به امنیت بالا دارند: برای برنامه هایی که نیاز به امنیت بالا دارند، مانند برنامه های بانکی یا پزشکی، پایگاه های داده متمرکز می توانند یک گزینه امن تر از پایگاه های داده توزیع شده باشند.
  • برنامه هایی که نیاز به ثبات بالا دارند: برای برنامه هایی که نیاز به ثبات بالا دارند، مانند سیستم های نقطه فروش یا سیستم های کنترل ترافیک، پایگاه های داده متمرکز می توانند یک گزینه قابل اعتمادتر از پایگاه های داده توزیع شده باشند.

مثال:

  • یک سیستم حسابداری برای یک شرکت کوچک: یک شرکت کوچک می تواند از پایگاه داده متمرکز برای ذخیره اطلاعات مربوط به مشتریان، معاملات و موجودی خود استفاده کند.

پایگاه های داده متمرکز مزایا و معایب خاص خود را دارند. آنها برای طیف وسیعی از برنامه ها، از جمله برنامه های کوچک و متوسط، برنامه هایی که نیاز به امنیت بالا دارند و برنامه هایی که نیاز به ثبات بالا دارند، مناسب هستند.

پایگاه های داده عملیاتی

پایگاه داده عملیاتی نوعی پایگاه داده است که برای ذخیره داده های مورد استفاده در عملیات روزانه یک سازمان طراحی شده است. این نوع پایگاه داده معمولاً برای تراکنش های بلادرنگ مانند سفارشات آنلاین یا رزرو هتل استفاده می شود.

مزایا:

  • دسترسی سریع: پایگاه داده های عملیاتی برای دسترسی سریع به داده ها طراحی شده اند، که برای تراکنش های بلادرنگ ضروری است.
  • قابلیت اطمینان: پایگاه داده های عملیاتی برای اطمینان از در دسترس بودن داده ها در هر زمان طراحی شده اند.

معایب:

  • پیچیدگی: پایگاه داده های عملیاتی می تواند پیچیده باشد و نیاز به مدیریت متخصص دارد.
  • هزینه: پایگاه داده های عملیاتی می تواند گران تر از پایگاه داده های دیگر باشد.

کاربرد:

پایگاه داده های عملیاتی برای طیف وسیعی از برنامه ها، از جمله موارد زیر، مناسب هستند:

  • سیستم های نقطه فروش: سیستم های نقطه فروش از پایگاه داده های عملیاتی برای ذخیره اطلاعات مربوط به معاملات مانند اقلام خریداری شده، قیمت و روش پرداخت استفاده می کنند.
  • سیستم های رزرو: سیستم های رزرو از پایگاه داده های عملیاتی برای ذخیره اطلاعات مربوط به رزرو مانند تاریخ، زمان و تعداد افراد استفاده می کنند.
  • سیستم های بانکی: سیستم های بانکی از پایگاه داده های عملیاتی برای ذخیره اطلاعات مربوط به حساب ها، تراکنش ها و موجودی ها استفاده می کنند.

مثال:

  • یک سیستم نقطه فروش: یک فروشگاه خرده فروشی می تواند از پایگاه داده عملیاتی برای ذخیره اطلاعات مربوط به معاملات مانند اقلام خریداری شده، قیمت و روش پرداخت استفاده کند.

پایگاه داده های عملیاتی برای ذخیره داده های مورد استفاده در عملیات روزانه یک سازمان ضروری است. آنها دسترسی سریع و قابل اعتماد به داده ها را برای تراکنش های بلادرنگ ارائه می دهند.

پایگاه های داده NoSQL

پایگاه های داده NoSQL نوعی از پایگاه های داده هستند که از مدل های داده ای غیر رابطه ای برای ذخیره سازی داده ها استفاده می کنند. این نوع پایگاه داده ها در مقایسه با پایگاه های داده رابطه ای سنتی (مانند MySQL) برای ذخیره و بازیابی حجم عظیمی از داده ها انعطاف پذیرتر و مقیاس پذیرتر هستند.

مزایای NoSQL:

  • سادگی طراحی: پایگاه های داده NoSQL معمولاً از ساختارهای داده ای ساده تری نسبت به پایگاه های داده رابطه ای استفاده می کنند که طراحی و مدیریت آنها را آسان تر می کند.
  • مقیاس پذیری افقی: پایگاه های داده NoSQL به راحتی می توانند به صورت افقی مقیاس بندی شوند، به این معنی که می توان با اضافه کردن گره های بیشتر به خوشه، ظرفیت ذخیره سازی و پردازش آنها را افزایش داد.
  • کنترل بیشتر: پایگاه های داده NoSQL به شما کنترل بیشتری بر نحوه ذخیره سازی و بازیابی داده ها می دهند.
  • عملکرد: پایگاه های داده NoSQL برای برخی از عملیات ها، مانند پرس و جوهای پیچیده، می توانند سریعتر از پایگاه های داده رابطه ای باشند.

معایب NoSQL:

  • عدم وجود استاندارد: هیچ استانداردی برای پایگاه های داده NoSQL وجود ندارد، به این معنی که هر پایگاه داده از مدل داده ای و زبان پرس و جوی خاص خود استفاده می کند.
  • پیچیدگی: پایگاه های داده NoSQL می توانند برای برنامه های پیچیده چالش برانگیز باشند.
  • امنیت: پایگاه های داده NoSQL ممکن است به اندازه پایگاه های داده رابطه ای امن نباشند.

انواع پایگاه های داده NoSQL:

  • پایگاه های داده کلید-مقدار: این نوع پایگاه داده ها داده ها را به صورت جفت کلید-مقدار ذخیره می کنند.
  • پایگاه های داده ستونی: این نوع پایگاه داده ها داده ها را در ستون ها ذخیره می کنند.
  • پایگاه های داده سند: این نوع پایگاه داده ها داده ها را به صورت اسناد JSON ذخیره می کنند.
  • پایگاه های داده گراف: این نوع پایگاه داده ها داده ها را به صورت گراف ذخیره می کنند.

کاربرد:

پایگاه های داده NoSQL برای طیف وسیعی از برنامه ها، از جمله موارد زیر، مناسب هستند:

  • شبکه های اجتماعی: شبکه های اجتماعی از پایگاه های داده NoSQL برای ذخیره اطلاعات مربوط به کاربران، پست ها و تعاملات استفاده می کنند.
  • تجارت الکترونیک: وب سایت های تجارت الکترونیک از پایگاه های داده NoSQL برای ذخیره اطلاعات مربوط به محصولات، مشتریان و سفارشات استفاده می کنند.
  • اینترنت اشیاء: پایگاه های داده NoSQL برای ذخیره حجم عظیمی از داده های تولید شده توسط دستگاه های IoT استفاده می شوند.

مثال:

  • یک شبکه اجتماعی: یک شبکه اجتماعی می تواند از پایگاه داده NoSQL برای ذخیره اطلاعات مربوط به کاربران، پست ها و تعاملات استفاده کند.

پایگاه های داده NoSQL برای ذخیره و بازیابی حجم عظیمی از داده ها انعطاف پذیرتر و مقیاس پذیرتر از پایگاه های داده رابطه ای سنتی هستند. آنها برای طیف وسیعی از برنامه ها، از جمله شبکه های اجتماعی، تجارت الکترونیک و اینترنت اشیاء، مناسب هستند.

 

اینها تنها چند نوع از ساختارهای پایگاه داده هستند که مفاهیم اساسی را به طور گسترده در صنعت مورد استفاده قرار می دهند. با این حال، همانطور که قبلا ذکر شد، مشتریان تمایل دارند روی ایجاد پایگاه‌های داده‌ای تمرکز کنند که مطابق با نیازهای خودشان باشد. برای ذخیره داده ها در یک طرحواره که یک عملکرد متغیر را بر اساس طرح اولیه خود به نمایش می گذارد. از این رو، دامنه توسعه در ارجاع به پایگاه های داده و سیستم های مدیریت پایگاه داده روشن است.

 

 

لینکهای مفید:

طراحی پایگاه داده

آنچه باید درباره توسعه پایگاه داده بدانید

قرایند توسعه پایگاه داده

گروه خودروسازی سایپا

مطالب مرتبط

fasa logo 3 - Footer Dark 02 - 1

فسا با انجام پروژه های متعدد و ارائه راه حل های مورد اعتماد در حوزه های صنعتی، بیمه ای، خدمات ارزش افزوده، حمل و نقل هوشمند و مراکز داده، امنیت و تجهیز ساختمان ها تبدیل به یکی از فعالترین شرکت های مطرح در فناوری اطلاعات و ارتباطات در سطح مطلوب فناوری و تکنولوژی روز شده است.

 



اطلاعات تماس



 آدرس: تهران – بلوار میرداماد – خیابان کازرون – خیابان نیکنام – پلاک ۱۰


 ایمیل: info@fasatech.com

 تلفن: 5 -26424001-021



خدمات

• تولید و توسعه نرم‌افزار(IS)

• شبکه و زیرساخت(IT)

• برنامه‌ریزی منابع انسانی(EPR)

• امنیت اطلاعات و ارتباطات

• تامین تجهیزات و سخت‌افزار

• تامین منابع انسانی متخصص



لینک‌های مرتبط

car - Footer Dark 02 - 3
bike - Footer Dark 02 - 4